คำอำนวยพร 3 กุมภาพันธ์ 2565



** มีเส้นทางประเภทหนึ่ง เรียกว่าเส้นทางคดเคี้ยวที่จำเป็นต้องผ่าน แม้ปัจจุบันมองย้อนกลับไปเราอาจสงสัย ว่าเหตุใดตนจึงตัดสินใจเช่นนั้นแต่แรก แต่นั่นอาจอยู่ภายใต้เงื่อนไขของการรับรู้และความสามารถในขณะนั้น จึงตัดสินใจทำเช่นนั้นไป อันที่จริง การตัดสินใจเลือกสรรที่ดีที่สุดไม่เกี่ยวกับความถูกผิดแต่อย่างใด แต่คือการเลือกที่จะทำให้เราเสียใจน้อยที่สุด มูลรากของชีวิตคนเราคือทุกสิ่งตนเป็นผู้สร้าง! สร้างสรรค์ทุกสิ่งของตน! ชีวิตยังอีกยาวไกล ขอให้เราจำไว้ว่า ไม่ต้องทอดถอนใจให้อดีต และอย่ากังวลถึงอนาคต! สิ่งสำคัญที่สุดคือการถนอมรักความอบอุ่นของความสัมพันธ์ในปัจจุบันให้ดี!


คำอำนวยพรอรุณสวัสดิ์

จากอาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ * * *


ขอนำส่งการแบ่งปันเกี่ยวกับคัมภีร์ "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 49 และคำอำนวยพรในเดือนแห่งการหว่านเพาะเมล็ดพันธุ์


[ให้อภัยทุกสิ่งภายนอก รักษาความสงบภายในจิตใจ]


บัดนี้ ขอให้เราเข้าสู่การอธิษฐานใน “เดือนแห่งการหว่านเพาะเมล็ดพันธุ์”

ให้ฉันมองเห็น ได้ยิน รู้สึกได้ และรู้ว่า ฉันคือผู้ฝึกปฏิบัติเต๋าที่มี “จิตแห่งอริยบุคคล จิตที่ยืดหยุ่น จิตแห่งประชาชน จิตแห่งความดีงาม จิตแห่งการเชื่อถือความมีคุณธรรม จิตหนึ่งใจเดียวกับคนทั่วหล้า และจิตแห่งการถือปวงชนเป็นลูกหลานของตน” นี่คือการฝึกฝนหลอมหล่อชั่วชีวิตของฉัน ฉันจะใช้จิตแห่งอริยบุคคลตระหนักรู้ตนเอง เคารพยำเกรงทุกสิ่งทุกอย่างด้วยจิตที่ยืดหยุ่น ใช้จิตแห่งประชาชนไปเข้าอกเข้าใจผู้อื่น ใช้จิตแห่งความดีงามสลายความขัดแย้ง ใช้จิตแห่งการเชื่อถือความมีคุณธรรมรับใช้สังคม ใช้จิตหนึ่งใจเดียวกับคนทั่วหล้าให้อภัยทุกสิ่ง และใช้จิตแห่งการถือปวงชนเป็นลูกหลานของตนในการดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย เมื่อฉันไร้ความทะยานอยาก อู๋เหวย ไม่สร้างปัญหา และสงบนิ่ง สิ่งรอบข้างจะเปลี่ยนแปลงอย่างสุภาพเรียบร้อย มีความมั่งคั่ง และเรียบง่ายเอง


คนเราใช้ชีวิตบนโลกนี้ มีเพียงภารกิจเดียว คือต้องเป็นอริยบุคคลที่มีความผาสุก อิสระ และสมบูรณ์ มีอริยบุคคลยิ่งมากเท่าไร สังคมยิ่งสงบ อริยบุคคลคือคนสามัญธรรมดาที่มีความอ่อนโยนเข้ากับผู้คนได้ง่าย ซึ่งมิใช่เป็นผู้บัญชาที่วางตัวสูงส่ง และมิใช่ผู้ที่ยืนดูเฉย ๆ ด้วยท่าทีที่เย็นชา อริยบุคคลคือผู้นำทางที่ทำตนเองให้ดี เขาสามารถแบกรับความรับผิดชอบ บรรลุภารกิจได้ จูงมือทุกคน และร่วมเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับทุกคนได้


อริยบุคคลก็เป็นคน เขามีอารมณ์ มีอุปนิสัย และมีจุดอ่อนเช่นเดียวกับมนุษย์ทั่วไป แต่เขารู้ว่าจะอยู่ร่วมกับจุดอ่อนอย่างไร และสามารถปล่อยวางความต้องการส่วนตนได้ อยู่ร่วมกับทั่วหล้าอย่างเข้าอกเข้าใจ ดำเนินวิถีการก่อเกิดและเจริญเติบโต ในสายตาของอริยบุคคล ในใจของคนเราทุกคนล้วนมีเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์อาศัยอยู่ ท่านมองมวลชีวิตเป็นลูกของตน จะคอยรักทะนุถนอม ค้ำจุนและรอคอยพวกเขา โดยไม่เป็นปฏิปักษ์กับพวกเขา


ความดีความชั่วสำหรับคนทั่วไป ล้วนแต่ใช้ท่าทีที่ดีต่อผู้ปฏิบัติดี และใช้ความชั่วกำจัดความชั่ว นี่คือท่าทีที่มีความแตกต่าง เพราะตำแหน่งในจักรวาลที่พวกเขาอยู่นั้นแตกต่างกัน ดังนั้น จุดยืน มุมมอง และมาตรฐานจึงมีความแตกต่าง ท้ายที่สุดการรับรู้จึงต่างกัน นี่คือจุดเริ่มต้นของข้อพิพาท เปรียบเสมือนในช่วงเวลาเดียวกัน ซีกโลกเหนือเป็นฤดูหนาว ซีกโลกใต้เป็นฤดูร้อน หากทั้งสองฝ่ายมิได้รับรู้ส่วนทั้งหมดของโลก ย่อมไม่อาจเห็นพ้องต้องกันได้


อริยบุคคลได้แหวกข้อจำกัดบางประการของตำแหน่งเดิมที่เคยมี แล้วยืนบนระดับที่สูงขึ้นเพื่อมองทุกสิ่งทุกอย่าง เขามิได้ใช้วิธีการแบ่งเป็นสองฝ่ายซึ่งมีรูปแบบกระจัดกระจายมาประเมินความถูกผิด แต่ทำการสำรวจสถานการณ์ทั้งหมดจากมุมมองอันเป็นเอกภาพของจักรวาล ดังนั้น เขาสามารถให้อภัยทุกสิ่งต่อภายนอก และสามารถรักษาความสงบภายในจิตใจของตนได้ นี่คือคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คุณธรรมประเภทนี้เปรียบเสมือนแสงลำหนึ่งที่สามารถฝ่าอุปสรรค ส่องความมืดให้สว่าง และเป็นความดีสูงสุดได้


อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2565

(เผยแพร่วันที่ 1459)

* * *


** 有一种路,叫非走不可的弯路。虽然现在回头看,可能会很疑惑,当初自己怎么会做出那般选择,但也许那就是基于当时的认知和能力的条件下,必然会做的选择。说到底,最好的选择从来无关正确与否,而是一个人最无悔的那个选择。人生的根本就是一切自己创造!创造自己一切!余生还很长,愿我们都记得,不必为昨日而衰叹,也不必为明天而担忧!珍惜温暖当下关系最重要!

早安!* * *


03 对外能包容一切,对内能安宁自守

《道德经》第49章分享暨播种月祝福》连载03

现在,我们进入2022年播种月的祈祷文。


让我看得到、听得到、感觉到、我知道:


我是一个具有“圣人心、无常心、百姓心、德善心、德信心、浑其心、孩之心”的有道践行者,这是我一生的修炼:我将以圣人心觉知自己,以无常心敬畏一切,以百姓心感同身受,以德善心化解是非,以德信心服务社会,以浑其心包容万有,以孩之心淳朴生活。当我无欲、无为、无事、好静时,周围也将自化、自正、自富和自朴。


我知道,人生在世,只有一个使命,就是要做一个幸福、自在、圆满的圣人。圣人越多,社会越祥和。圣人就是一个平易近人的普通人,既不是高高在上的指挥者,也不是冷眼旁观的看戏者。圣人是做好自己的领路人,他能担起责任,完成使命,牵起大家的手,陪大家一起往前走。


我知道,圣人也是人,他有脾气、有个性、有人类共有的弱点,但他懂得如何与弱点共存,能把私欲放下,将心比心地与天下相处,行化育之道。圣人眼中,每个人心里都住着一个圣洁的小孩,他视一切众生为自己的孩子,永远爱护他们、托起他们、等待他们,而不会与他们对立。


我知道,一般人对于善恶,都是以善对善,以恶治恶,这是有差别的态度。因为,他们所处的宇宙位置不同,所以,立场不同,角度不同,标准不同,最后的认识也不同,这就是纷争的源头。这就好像同一时间,北半球是冬季,南半球是夏季,双方若对地球没有整体认识,就无法相互认同一样。


我知道,圣人冲破了原有的位置,站在了更高层面看一切。他不是用碎片式的二分法来评价对错,而是从宇宙统一场的角度纵览全局,所以他对外能包容一切,对内能安宁自守,这是最大的德。这种德像一束光,能冲破隔阂,照亮黑暗,成为最高的善。


赵妙果,2022年2月3日,第1459天

0 views0 comments