คำอำนวยพร 3 พฤศจิกายน 2564


** เหตุใดท่านเหลาจื่อจึงกล่าวว่า"ภัยใหญ่หลวงคือไม่รู้จักพอ" ความไม่รู้จักพอคือคำกล่าวสำหรับผู้ที่มีโอกาส "ได้รับมาก" โอกาสเช่นนี้  บางครั้งเหมาะสม  บางครั้งไม่เหมาะสม  ทันทีที่พวกเขาฝ่าฝืนกฎ  เรื่องวุ่นวายย่อมจะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงมิได้  ผู้ที่คิดแต่จะได้รับโดยไม่ลงแรง  หรือเสแสร้งหลอกลวง  ผู้ที่ไม่รู้จักพอ  สร้างความสูญเสียแก่ผู้อื่นโดยไม่รู้สึกเห็นใจ  เพียงเพื่อให้ตนได้รับเงินที่ไม่ควรได้รับมากขึ้นอีกสักหน่อย  นี่คือการกระทำที่ขัดต่อมโนธรรมเป็นอย่างมาก  สุดท้าย  ผู้ที่ทำร้ายผู้อื่นย่อมได้รับความเสียหายเอง  และนำภัยมาสู่ตน! ดังเช่นคัมภีร์ "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 44 ที่กล่าวว่า "สมบัติล้นฟ้ากลับเสียหายยับเยิน" จุดจบสุดท้ายคือต้องรับผลจากการกระทำของตน  พฤศจิกายนคือเดือนแห่งการเก็บเกี่ยว  ขออำนวยพรให้ท่านได้รับผลเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์


อรุณสวัสดิ์ * * *


ขอนำส่งการแบ่งปันเกี่ยวกับคัมภีร์ "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 46 และคำอำนวยพรในเดือนแห่งเก็บเกี่ยว


[ความเมตตากรุณาคือพรสวรรค์ของมนุษย์]


มนุษย์ล้วนเสมอภาคกัน แต่เหตุใดจึงมีบางคนได้รับการช่วยเหลือจากฟ้าดินเล่า ท่านเหลาจื่อกล่าวว่า “สวรรค์จะช่วยเหลือ ด้วยรักเมตตาปกป้องไว้” นั่นเป็นเพราะในตัวเขามีสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของมนุษย์ คือความเมตตากรุณา ความเมตตากรุณาคือพรสวรรค์ของมนุษย์ และยังเป็นรหัสลับที่ก่อให้เกิดพลังไหลผ่านในมิติที่สูงยิ่งขึ้น ความเมตตาคือการทำให้ทุกคนมีความอบอุ่นและสุขสันต์ ความกรุณาคือการช่วยให้ผู้คนพ้นทุกข์ มีเพียงผู้ที่มีจิตเมตตากรุณาเท่านั้นที่สามารถระงับความทะยานอยากและวิริยะก้าวหน้าอย่างกล้าหาญได้ ส่วนแบบฝึกหัดที่ใหญ่ที่สุดในชั่วชีวิตของเราคือ การเปลี่ยนความเป็นมนุษย์ให้หวนคืนสู่ความเป็นธรรมชาติ ความเป็นธรรมชาตินี้คือ การทำให้ผู้อื่นและสรรพสิ่งทั่วหล้าดียิ่งขึ้น อันที่จริง การเป็นผู้ที่มีความดีงามและเมตตากรุณาได้ คือของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจากฟ้าดินแล้ว เพราะสวรรค์มีความยุติธรรมต่อมนุษย์ตลอดกาล ทุกคนล้วนแต่ดำเนินชีวิตที่มีความสุขคู่ควรกับความประพฤติที่มีคุณธรรมของตนได้เท่านั้น


ท่านเหลาจื่อคัดค้าน “ความโลภ” แต่มิได้หมายความว่าเราต้องปฏิเสธสิ่งที่ตนควรได้รับ แต่เป็นการเตือนเราว่า อย่ามีความคิดที่เกินเลย มีความคาดหวัง แต่ไม่ลงมือทำ กลับ “ได้มาก” คำกล่าวที่ว่า “สุภาพชนจะรับเงินอย่างถูกต้อง” กล่าวคือ การที่จะรับทรัพย์สินเงินทองต้องสอดคล้องกับเต๋า ถูกต้องตามกฎหมาย ชอบธรรมและสมเหตุสมผล เช่นนี้จึงจะสบายใจได้ ขณะเดียวกัน ทรัพย์สินเงินทองมิใช่เป็นของใคร แต่มีคุณสมบัติในการหมุนเวียนและรับใช้ ดังนั้น จึงต้องเป็นของสังคมและใช้ในสังคม ความมั่งคั่งคือดาบสองคม หากปฏิบัติตามคุณสมบัติของมัน ความมั่งคั่งจะนำความผาสุกมาสู่ผู้ครอบครอง แต่หากละเมิด โดยพยายามยึดถือเป็นของตน ความมั่งคั่งจะนำภัยพิบัติมาสู่ผู้ครอบครอง อันที่จริง วัตถุภายนอกไม่อาจนำภัยพิบัติมาสู่เราได้ แต่จิตใจของเราเป็นผู้กำหนดทิศทางการเดินของชีวิตเอง


ในชีวิตของคนเราต้องการความแน่นอน แต่ความทะยานอยากยากที่จะเติมเต็มได้ หากทางด้านภววิสัยคนเรานั่งอยู่บนกองเงินกองทอง แต่ทางด้านอัตวิสัยยังไม่รู้จักพอ ยังมีความโลภไร้ขีดจำกัด เช่นนั้น เขาจะยังคงเป็น “คนจน” ตลอดจนยังอาจเป็นคนที่เป็นภัยต่อสังคม... ความต้องการที่พื้นฐานที่สุดของคนเราคือ มีสุขภาพที่แข็งแรง ความสงบสุขปลอดภัย และมีอายุยืนยาว มิใช่การครอบครองชื่อเสียง ผลประโยชน์ และทรัพย์สินเงินทองอย่างบ้าคลั่ง งานสำคัญที่สุดของคนเราคือการอยู่ดีและไปดี มิใช่แสวงหาการเสพสุขตามความทะยานอยากอย่างไร้ขีดจำกัด เมื่อมีความตระหนักรู้ถึงความต้องการที่แท้จริงอย่างมีสติแล้ว คนเราจึงจะควบคุมความทะยานอยากที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตเหล่านั้นได้ เช่นนี้แล้ว ชีวิตกลับจะอุดมสมบูรณ์ มีความผาสุก และราบรื่นยิ่งขึ้น กล่าวอย่างง่าย ๆ คือ การที่คนเราจะมีความผาสุก จำเป็นต้องลดความทะยานอยาก


อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

วันที่ 3 พฤศจิกายน 2564

(เผยแพร่วันที่ 1368)

* * *


** 为什么老子说“祸莫大于不知足”?不知足,是对那些能够有机会“多得”的人来说的。这种机会有时候是正当的,有时候是不正当的。一旦他们做出违法乱纪的事情就是一种必然。如一些人,老想不劳而获,或说忽拐骗,或弄虚作假,不知足的人,为了自己多获取不正当钱财,不惜造成他人损失,这是昩了良心的过头行为。最终害人者必将害己,导致祸及其身!即道德经第四十四章中的“多藏必厚亡”的最终下场都是咎由自取。十一月是收获月,愿您收获满满

早安!* * *


03慈悲是人类的天赋能力

《道德经第46章分享暨收获月祝福》连载03


人都是平等的,但为什么总有些人能得到天地的帮助呢?老子说:“天将救之,以慈卫之”,那是因为他身上还有人类最宝贵的东西——慈悲。慈悲是人类的天赋能力,也是我们引发更高维度能量流经的秘钥。慈是让大家温暖快乐,悲是帮大家拔除苦难——只有那些有慈悲心的人,才能收敛欲望、勇猛精进。而我们此生最大的功课就是从人性回归天性,这个天性就是让他人更好、让天地万物更好!实际上,能成为一个慈悲善良的人,本身就是天地对我最大的馈赠!因为,老天待人永远公平的,每个人都只能享受与自己的德行相匹配的生活。


老子反对“欲得”,并不是说人们连自己应该得到的东西也不要,而是告诫我们:不要抱非分之想,指望不劳却“多得”。所谓“君子爱财,取之有道”就是说:获取财富要合道、合法、合理、合情,这样才能心安理得。同时,财富不属于任何人,财富的属性是流动性和服务性。因此,它必须取之于社会,也用之于社会。财富是一把双刃剑,顺应它的属性,财富就会为拥有者带来幸福;违背它的属性,试图将它据为己有,那财富就会为拥有者带来灾祸。实际上,外物并不会给我们降灾惹祸,是我们自己的发心,决定了生命的走向。


人生中,需要是固定的,但欲望是难填的。如果一个人客观上坐拥金山银山,但主观上还是不知满足、贪得无厌,那他依旧是一个“贫穷的人”,甚至还可能为祸人间……人最基础的需要都是健康、平安与长寿,而不是对名利财货的疯狂占有;人最重要的事业都是活好和走好,而不是对享受欲望的无限追逐。当对实际需要有一个清醒的认识后,人才会去克制那些于生命无益的欲望。那么,人生反而会更丰盛、更幸福、更流畅。简单说,人要幸福,必须少欲。


赵妙果,2021年11月3日,第1368天



2 views0 comments