• Dunyarit Duangumporn

บทที่ 14 รูปลักษณ์เต๋าเลือนราง


มองไม่เห็นเรียกว่า "ไร้รูปลักษณ์"

ฟังไม่ได้ยินเรียก "ไร้เสียง"

คลําดูแล้วไม่พบเรียกว่า "ไร้ตัวตน"

ทั้งสามด้านนี้มิอาจซักไซ้ไล่เลียง

เพราะรวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก

ด้านบนไม่สุกใส ด้านล่างไม่มืดมัว

เนืองอนันต์จนมิอาจบอกลักษณะ

ย้อนสู่ความว่างเปล่า

เรียกว่า ภาวะไร้รูปลักษณ์

ไม่มีภาพของวัตถุนี้ เรียกเลือนราง

เรียกว่า ภาวะไร้รูปลักษณ์

เมื่ออยู่ต่อหน้ามองไม่เห็นส่วนหัว

ครั้งเดินตามหลังกลับไม่เห็นส่วนหาง

นําเต๋าแต่โบราณ รับใช้คนปัจจุบัน

รับรู้ต้นธารจักรวาล จึงเรียกว่า กฎแห่งเต๋า



27 views0 comments