• Dunyarit Duangumporn

บทที่ 22 ผลักไสและส่งเสริมซึ่งกันและกัน

Updated: Dec 10, 2018



ยอมน้อมรับจึงรักษาความบริบูรณ์

โค้งงอยืดตรงได้

ที่ลุ่มตํ่ารองรับได้เต็ม ๆ

รื้อเก่าสร้างใหม่ได้

มักน้อยได้มาก

โลภมากลาภหาย

อริยบุคคลจึงรักษา "ความเป็นหนึ่ง"

เป็นบรรทัดฐานการปกครอง

ไม่คิดว่าตนรู้

จึงเริ่มเข้าใจได้

ไม่คิดว่าตนถูกต้อง

จึงเห็นเต๋าชัดแจ้ง

ไม่อวดตน จึงจะสั่งสมความดี

ไม่ผยองจึงยั่งยืน

เพราะไม่ยื้อแย่งกับใคร จึงไม่มีใครชิงอยู่เหนือท่าน

โบราณท่านว่า "ยอมน้อมรับจึงรักษาความบริบูรณ์"

เป็นคําเลื่อนลอยได้อย่างไร

เพราะทําให้เกิดความบริบูรณ์ และได้อานิสงส์ดีที่สุด

10 views0 comments