บทที่ 32 เต๋าขับเคลื่อนโลก


เต๋าตลอดกาลไร้นาม

เล็กเรียบง่าย

ไม่มีใครทำให้อยู่เหนือเต๋า

ถ้าเจ้าเมืองรักษาเต๋าไว้ได้

สรรพสิ่งจะมาสวามิภักดิ์

ฟ้าดินเคล้าประสานกลมกลืน

น้ำค้างฝนจะพรั่งพรม

ผู้คนได้รับความชุ่มฉ่ำ

สรรพสิ่งเจริญเริ่มมีนาม

เมื่อมีพึงรู้พอเหมาะ

พึงหยุดแต่พอควร

จึงไม่มีอันตราย

เพราะเต๋ามีอยู่ทั่วหล้า

ดั่งธารน้ำไหลสู่ทะเล

5 views0 comments